رودابه و پراو

رودابه و پراو

نامش رودابه است، به معنای رشد و بالندگی. 30 سال سن دارد.  در کودکی پدر خود را از دست داده و شش ساله بوده که درو می‌کرده، اینک سرپرست خانواده‌اش است. در حد ابتدایی سواد دارد.

انجمن پراو

بیشتر مردم روستا به وی احترام می‌گذارند. بی‌آبی و بیکاری و فقر ناشی از آن، عمده‌ترین مشکل مردم این روستای 130 نفری است که در فاصله 83 کیلومتری از شهر کرمانشاه و محصور در بین کوه‌ها قرار دارد. زندگی در روستای سراب کریان بسیار سخت شده است، بسیاری از مردم روستا مهاجرت کرده‌اند، اما رودابه گام به گام و دست در دست سایر زنان و برخی از مردان روستا به سمت ایجاد محیطی بهتر برای زندگی تلاش می‌کنند.

از روزی که با انجمن پراو و کمک‌های کوچک تسهیلات محیط زیست جهانی برای پاکسازی روستا از زباله‌ها و کودهای حیوانی تلنبار شده در سر تنها چاه روستا شروع به کار کرده‌اند مدت زیادی نمی‌گذرد . اما در همین دوره کوتاه موفق شده‌اند گام‌های مؤثری بردارند. بعد از ثبت شرکت داربلوط سبز کریان، با راهنمایی‌های انجمن پراو، با یک گروه 21 نفره از زنان روستایی اقدام به راه‌اندازی یک صندوق اعتبارات خرد کرده‌اند، مقررات صندوق را خودشان با کمک انجمن پراو و یک کارشناس از جهاد کشاورزی نوشته‌اند. هر سهم 5000 تومان در ماه است، و اولین وام 4 ماه بعد از عضویت در صندوق داده می‌شود، دو سوم زنان روستایی عضو صندوق هستند. صندوق هم اکنون اندوخته خوبی دارد و سهمی از پروژه ورمی کمپوست که این گروه با دفتر کمک‌های کوچک تسهیلات محیط زیست جهانی در حال اجرا دارد نیز به صندوق ریخته شده است و از آن برای پیشبرد اهداف طرح استفاده می‌شود. تاکنون22 وام فردی و گروهی از این صندوق داده شده است. وام گروهی به یک جمع 6 نفری از زنان داده شده که همه آنها بعد از یاد گرفتن بافت تابلو فرش از رودابه، اقدام به بافت تابلو فرش‌های زیبا و بازارپسند کرده‌اند. زنان قصد دارند بعد از فروش 6 تابلو فرش بافته شده، پول بدست آمده را بعد از بازپرداخت وام، برای بافت تابلو فرش‌های بیشتر با نخ ابریشم هزینه کنند. قبل از شروع  کار فرشبافی، رودابه با دیدن یکی از دختران فرشباف روستا، بااین هنر آشنا شده بود و توسط انجمن پراو تشویق و راهنمایی شد تا مدرک مربیگری‌اش را بگیرد. بعد از آن بود که رودابه به عنوان مربی، فرش‌بافی حرفه‌ای تر را در یک دوره فشرده سه ماهه در سازمان میراث فرهنگی آموزش دیده و موفق به دریافت گواهینامه معتبر گشت. مبلغ وام‌‌ها از 140 هزار تومان تا700 هزارتومان متغیراست. بیشتر وام‌ها صرف خرید دام ( بره گوسفند) یا مرغ و بوقلمون شده است و تقاضاهای جدید وام نیز برای شروع یک فعالیت درآمدزا توسط زنان در نوبت است. رودابه مدیر صندوق است و مستندات مکتوب فعالیت‌هایشان را منظم و مرتب نزد خود نگهمیدارد. به زودی حسابی را در یک بانک برای صندوق باز خواهند کرد تا بتوانند وام بگیرند و در توسعه روستا به کار ببرند.

سایت ورمی کمپوست نیاز به سرند برقی دارد، همچنین نیاز به توسعه تعداد کرت‌‌ها بیش از پیش احساس می‌شود. اگر بخواهند کار را توسعه بدهند، آنوقت آب  بیشتری باید هر روز به سایت بیاید و هزینه حمل و نقل آن از چاهی دورتر که طی دو سال گذشته در یک رودخانه قدیمی حفر شده، بالاست.

کاشت زعفران کنار سایت ورمی کمپوست به عنوان یک گونه مقاوم با تغییرات آب و هوایی هم نیاز به توسعه دارد. کاشت زعفران قابلیت آن را دارد که به آرامی در روستا رواج یابد و جایگزین محصولاتی شود که نیازمند آب بیشتری هستند. برخی از زنان روستایی اقدام به ساماندهی خرابه‌ها وکاشت زعفران کرده‌اند.

به تازگی اولین محموله از کمپوست، فروخته شده است و رودابه و گروهش می‌خواهند بعد از پرداخت هزینه‌های صورت گرفته و دستمزد اعضای همکار سایت، از پول باقیمانده برای تأمین بخشی از هزینه الک برقی استفاده کنند. رودابه اعتقاد دارد که صندوق می‌تواند به همه این فعالیت‌ها به مرور زمان کمک کند زیرا قابلیت این را دارد که بعد از افتتاح حساب در بانک، وام بانکی بگیرند یا از ارگان‌های دولتی کمک مالی دریافت کنند.

رودابه و گروهش تنها نیستند. عمو کَسّعلی و یونس به همراه سایر مردان ده و همچنین خیرین غیرساکن روستا مانند زرعلی منصوری، مسعود فتاحی و چند تن دیگر در کنار آنها هستند. این جمع مردان و زنان فعال روستا، عزم خود را جزم کرده‌اند که سراب کریان را حفظ کنند و آن را تبدیل به مکانی بهتر برای زندگی خود و سایر موجودات کنند. بله، سایر موجودات، چون آنها بسیار به مراتع، کوهستان، جنگل‌های بلوط اطراف ده و حیات‌وحش منطقه حساس هستند. آنها به شکارچیان اجازه شکار نمی‌دهند. خودشان مرتع را در فصل‌هایی از سال قرق می‌کنند و اجازه نمی‌دهند دام وارد مرتع شود تا پوشش گیاهی اجازه رشد یابد.  گرچه خودشان آب آشامیدنی ندارند، اما برای حیات وحش اقدام به ایجاد آبشخور کرده‌اند.  این روش توسط دو روستای دیگر نیز الگوبرداری شده و برای حیات وحش بصورت موردی آب می‌برند. عمو کسعلی‌،و یونس و سایر افراد آگاه با بزرگان روستاها و جوانان دائما به گفتگو می‌پردازند و تغییرات چشمگیری در نگرش مردم ایجاد شده است؛ بیداری وجدان و انسانیت.

کودکان روستا هم همراه با بزرگترها مشغول به فعالیت هستند. یک گروه از کودکان روستا تحت نام جنگلبانان  کوچک سراب کریان، در دنیای کودکانه خود با لزوم حفاظت از زمین و جنگل و هر آنچه در آن است آشنا شده‌اند. آنها به پدرانشان تذکر می‌دهند که درختان محدوده زمین‌های کشاورزی را قطع نکنند.

خلاصه تمامی اهالی حساس و علاقمند روستا دست به دست هم داده‌اند تا سراب کریان را بسازند، آنگونه که دوست دارند و آنگونه که در سال‌های نه چندان دور در آن شور و هیجان زندگی وجود داشت. آرزو، یکی از زنان عضو شرکت تعاونی داربلوط، می‌گوید وقتی از ایوان خانه‌ام به این کوه‌ها و درختان بلوط نگاه می‌کنم هر چه ناامیدی و خستگی در وجودم هست می‌رود و جایش را به امید می‌دهد.

اخیراً با همکاری انجمن پراو زنان و کودکان اقدام به جمع آوری بلوط و انتقال آن به شهر برای فروش و کاشت آن توسط سازمان امور پارک‌ها در کوه‌های تاق بستان  کرده‌اند. گویا دو نقطه مهم ازطبیعت و فرهنگ زیبای زاگرس به هم پیوند خورده‌اند.

 ساخت و ساز و نوسازی در روستا آرام آرام رونق گرفته و امید به زندگی، توسعه، کاهش روند تخریب محیط زیست و جریان عکس مهاجرت از شهر به روستا دیده می‌شود.

جولای 7, 2014 12:29 ب.ظ نوشته شده توسط : babakhani دیدگاه خود را بیان کنید
برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

کارگروه توانمندسازی در کارگروه ارزشیابی مشارکتی

کارگاه ارزشیابی مشارکتی پروژه توانمندسازی اجتماع محور به همت تیم مدیریت دانش (انجمن بوم پژوهان) و با حضور تسهیلگران انجمن های میانی و نمایندگان گروه های محلی از سه استان کرمانشاه، گیلان و سمنان در روزهای بیست و یک و بیست و دوم آبان ماه۱۳۹۴ برگزار شد.

با عضویت در خبرنامه تیرگان ، از آخرین رویدادها و اخبار آگاه شوید